تبیین و طراحی مدل رسالت مسئولیت اجتماعی سازمان

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار، دانشگاه شهید بهشتی

2 استاد، دانشگاه شهید بهشتی

3 استاد، دانشگاه تربیت مدرس

4 دانشجوی دکتری، دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

در علم سازمان و مدیریت، مسئولیت اجتماعی، بخشی از مقوله اخلاق کار محسوب می‌گردد و از آن به‌عنوان اخلاقیات فراسازمانی یاد می‌شود. بسیاری معتقدند که مسئولیت اجتماعی سازمان، به‌نوعی، بر موفقیت و شکست آن تأثیرگذار است. توجه به نیازهای جامعه، اخلاق‌گرایی، و توجه به محیط زیست، از جمله مقوله‌هایی است که امروزه از سوی مشتریان مورد توجه جدی قرار می‌گیرد. از سوی دیگر، بحث تغییر استراتژیک، تحول و بهبود شرایط سازمان در محیط بسیار رقابتی امروز باعث شده‌است که سازمان‌ها به‌سرعت تغییر رویه دهند. بر این اساس، سازمان‌ها باید از ابزاری استفاده نمایند که آن‌ها را در این مسیر موفق نماید: بهبود و توسعه سازمانی. این مقاله با بررسی رابطه ابعاد توسعه و تحول سازمانی، میزان تأثیرگذاری آن بر مسئولیت اجتماعی را مورد توجه قرار داده است. جامعه آماری این تحقیق، شامل کلیه مدیران وزارتخانه‌های اقتصادی کشور می‌باشد که با بحث خصوصی‌سازی و اصل 44 قانون اساسی ارتباط بیشتری دارند. نتایج این تحقیق نشان داد که از میان متغیرهای مدل مفهومی تحقیق -ساختار سازمانی، منابع انسانی، فرهنگ سازمانی، قوانین و مقررات، و فرآیندهای سازمانی-، دو عامل منابع انسانی و فرهنگ سازمانی از اولویت بالاتری برای تأثیرگذاری بر مسئولیت اجتماعی سازمان برخوردارند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Explanation and Designing a Model of Social Responsibility

نویسندگان [English]

  • Gholam Ali Tabarsa 1
  • Ali Rezaian 2
  • Adel Azar 3
  • Hamid Alikhani 4
1 Associate Professor, Shahid Beheshti University
2 Professor, Shahid Beheshti University
3 Professor, Tarbiat Modares University
4 Ph.D. Student, Shahid Beheshti University
چکیده [English]

Social responsibility is regarded as a part of work ethic in the literature associated with management and enterprise which is also called transorganizational morality. Many scholars believe that social responsibility of the enterprise affects its success and failure to some extent. Attention toward requirements of society, moral behavior and environmental issues are considered seriously by customers today. On the other hand, organizational changes and developments in current competitive atmosphere have caused enterprises to alter procedures and undertake modifications for their own survival. For this purpose, the enterprises must use appropriate tool which enables them to succeed that is to say “Organizational Development” (OD). This paper evaluates the influence of OD on social responsibility by studying the relation between dimensions of development and organizational change. Statistical population of this research was comprised of all managers in Iranian economic ministries since they are more engaged with
the “Privatization Act”. Results of this research demonstrated that among different variables of the conceptual model of research (OD) namely organizational structure, human resources, organizational culture, rules and regulations, organizational processes, the two factors of human resources and organizational culture are scored higher in terms of affecting the social responsibility of enterprise.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Organizational Development
  • social responsibility
  • Privatization act
  • change
1. بارنارد، چستر (1378). وظیفه‌های مدیران (ترجمه محمدعلی طوسی)، انتشارات مرکز آموزش مدیریت دولتی ایران.
2. حیدری‌کرد زنگنه، غلامرضا (1388). راهکارهای ارتقاء خصوصی‌سازی در ایران (چاپ اول). تهران: پندارپارس، 7-6.
3. حیدری‌کرد زنگنه، غلامرضا (1388). راهکارهای ارتقاء خصوصی‌سازی در ایران (چاپ اول). تهران: پندار‌پارس، 120-118.
4. رحمان‌سرشت، حسین (۱۳۷۷). تئوری های سازمان و مدیریت (جلد اول). تهران: مؤسسه انتشارات فرهنگی فن و هنر.
5. مرکز پژوهش‌های مجلس (1385). پیام کیفیت، اسفند.
6. هانگرجی، دیوید؛ و ال ویکن، توماس (1384). مبانی مدیریت استراتژیک، (ترجمه سیدمحمد اعرابی و داود ایزدی). تهران: پژوهش های فرهنگی، 51.

7. Balogun, M. O., Urhogide, G.E., Ukoh, V.A., & Adebayo, R.A. (1999). A preliminary audit of two dimensional and Doppler echocardiographic services in a Nigerian tertiary private hospital. Nig. J. Med. 8, 139-141.
8. Bititci, S.U. (2007). An executive’s guide to business Transformation. Business Strategy series, 8 (3), 203-213.
9. Buckly M.R., Beu, Ds., Frink D.D. (2001). Ethical Issues in Human Resources Systems. Human Resource Management Review, 29-11.
10. Carol A.B. (1979). A three-dimensional conceptual model of corporate performance; Academy of Management Review, October.
11. Cochran P.L. (2007). The evolution of corporate social responsibility. Business Horizon, 50.
12. Cummings, T.G. & Worley, C.G. (1997). Organization Development and Change (6thEdition). USA: ITP.
13. Dodd, E.M. Jr. (1932). For whom are corporate managers trustees? Harvard law Review, 45 (7).
14. Donaldson, T., & Davis, K. (1990). Business Ethics. Management Decision, 28 (6).
15. Elise Ramstad, H. (2008). Innovation generating model–Simultaneous development of work organization and knowledge infrastructure, 37-47.
16. Falck O., Heblich S. (2007). Corporate social responsibility: Doing well by doing good. Business Horizon, 50.
17. Friedman, M. (1970). The social responsibility of business is to increase its profits. New-york Times Magazine, 13September.
18. John, Nellis (2006). Privatization in Developing Countries: A Summary Assessment: Working Paper Number 87.
19. Johnson H, H. (2003); Does it pay to be good? Social responsibility and financial performance Business Horizons, November.
20. Lau H.C. & Idris, M.A. (2005). Soft foundations of the critical success factors on TQM implementation in Malaysia. TQM Magazine, 13, 52-4515
21. Mizuo J. (2008). The social responsibility of nuclear. Nuclear Energy, 50.
22. Nelson, L., & Burns, F.L. (1984). High performance programming: A framework for transforming organizations. In J. Adams (Ed.), Transforming Work, 226-242. Alexandria, VA: Miles River Press
23. OECD (2006). The role of knowledge intensive activities (KISA) in innnovation. Paris: OECD.
24. Perrini F. (2005). Building a European portrait of corporate social responsibility reporting. Bocconi University, Milan Available online 19 January 2006.
25. Ramstad, E. (2008). A holistic evaluation framework of innovation and learning networks. Paper for the Activity 2008 conference 15th May in Helsinki.
26. Tichy, N.M. (1983). Managing Strategic Change: Technical, Political, and Cultural Dynamics. New York: Wiley.
27. Vollmann, E.Th. (1996). The Transformation Imperative: Achieving Market Dominance Through Radical Change (1 edition). Harvard Business Press.
28. Waclawski., & Church, Janine, A.H. (2010). Organization Development: A Data-Driven Approach to Organizational Change. San Francisco, CA: Jossey-Bass.