ارزیابی عملکرد فرآیند مدیریت بحران مقصدهای گردشگری

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه علامه طباطبایی.

چکیده

     صنعت گردشگری برای تبدیل شدن به یکی از صنایع پیشتاز و مهم دنیا با شتاب در مسیر توسعه گام برداشته است؛ اما توسعه با چنین شتابی، نیازمند سیستمی منسجم برای حمایت از این صنعت در مواقع بحرانی است. با وقوع بحران‌ها صنعت گردشگری، گردشگران و جامعه محلی تحت تأثیر قرار می‌گیرند. از این‌رو، توجه مسئولان دولتی، سازمان‌ها و شرکت‌های بزرگ فعال در صنعت گردشگری به مبحث مدیریت بحران‌، ضمن این­که می‌تواند به حفظ جنبه‌های پایداری این صنعت در یک مقصد کمک کند و زمینه‌ساز همکاری‌ها و برنامه‌ریزی‌های کلان و بلندمدت شود، می‌تواند برای فعالیت‌های اقتصادی کوچک در صنعت گردشگری نیز جنبه‌ای حیاتی داشته باشد. نبود طرح مدیریت بحران با رویکرد گردشگری می‌تواند به سطح پایین آمادگی در مقصدهای گردشگری بیانجامد؛ بنابراین پژوهش حاضر به ارزیابی فرآیند مدیریت بحران در حوزه گردشگری شهر اردبیل پرداخته است. این پژوهش از نوع کاربردی با ماهیت پیمایشی با ابزار پرسشنامه محقق ساخته می‌باشد. نمونه آماری پژوهش 120 نفر از مدیران و کارشناسان 19 سازمان‌ موثر در مدیریت بحران حوزه گردشگری شهر اردبیل می‌باشد و به منظور تجزیه­و­تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارهای  SPSSوLISREL  استفاده شده است. نتایج حاکی از ارزیابی ضعیف وضعیت فرآیند مدیریت بحران در حل معضلات بحران‌های طبیعی حوزه گردشگری شهر اردبیل می‌باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Tourism Destinations Crisis Management Process Performance Evaluation

نویسندگان [English]

  • Mehdi Ebrahimi
  • Hamid Zargham Borujeni
  • Elnaz Sokhandan
Tabatabai University.
چکیده [English]

The tourism industry, to become one of the leading and important industries in the world, made some steps in the path of its development. But the development in such a scale and with such a speed requires to an integrated system to support this industry in crisis situations. With the crisis, the tourism industry, tourists and the local community will be affected. Therefore, public authorities, organizations and large companies working in the tourism industry which considers the crisis management, while able to maintain aspects of sustainability of this industry in a destination and help to pave the way for long term cooperation and planning, can also be crucial for small businesses in the tourism industry. Nonexistence of crisis management plan with approach of tourism can lead to low level of readiness in tourism destinations. Thus, this study will be evaluating the crisis management process in the field of tourism of Ardabil. By objective, this research is an applied and a descriptive survey. The research statistical sample are 120 managers and experts from 19 organizations involved in the field of tourism crisis management of Ardabil and in order to analyze the data, the SPSS and LISREL software were used. The results indicated on a poor assessment of the status of crisis management process in solving the problems of natural disasters and crisis in the field of tourism of Ardabil.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Tourism destinations
  • Prevention and Mitigate the Effects
  • Readiness
  • Responsibility
  • Reconstruction

 

1. حمیدی­زاده، محمدرضا و همکاران (1394). تاثیر تبلیغات توصیه­ای بر تصویر ذهنی گردشگران از مقصد گردشگری. چشم­انداز مدیریت بازرگانی، سال چهاردهم، شماره 23: 49-67.

2. دست نشان، حامد و همکاران (1394). تاثیر توسعه فرصت­های گردشگری بر کاهش بیکاری. فصلنامه مطالعات مدیریت راهبردی، سال ششم، شماره 22: 239-260.

3. طرح جامع امداد و نجات کشور، مصوب هیئت وزیران مورخ 23/ 1/ 82.

4. ناطق الهی، فریبرز. (1378).  شناخت بحران و مدیریت بحران.  سومین کنفرانس بین‌المللی زلزله­شناسی و مهندسی زلزله.

5. یزدان‌پناه، مهشید. (1381). برنامه‌ریزی و مدیریت بحران. نشریه تدبیر، شماره 127.

6. Armstrong, E.K. (2008). Destination recovery after natural disasters - A case study of the recovery of the ACT tourism industry after the 2003 bushfires. PhD thesis, Tourism Discipline. University of Canberra. Canberra.

7. Boukas, N., & Ziakas, V. (2013). Impacts of the global economic crisis on Cyprus tourism and policy responses. International Journal of Tourism Research, 15(4), 329-345.

8. Breda, Z., & Costa, C. (2006). Safety and security issues affecting inbound tourism in the People’s Republic of China. Tourism, Security & Safety, 187-208.

9. Cassedy, K. (1991). Crisis management planning in the travel and tourism industry: A study of three destination cases and a crisis management planning manual. Pacific Asia Travel Association.

10. Cavlek, N. (2002). Tour operators and destination safety. Annals of Tourism Research, 29(2), 478-496.

11. Davis, Ian. (2005). Problems with Principles of Emergence Management, 2nd Crhnet Annual Symposium.

12. Evans, N., & Elphick, S. (2005). Models of crisis management: An evaluation of their value for strategic planning in the international travel industry. International Journal of Tourism Research, 7(3), 135-150.

13. Faulkner, B. (2001). Towards a framework for tourism disaster management. Tourism Management, 22(2), 135-147.

14. Henderson, J. C. (2007). Tourism crises: causes, consequences and management. Burlington, Vermont: Butterworth-Heinemann.

15. Koster, M. C., & Politis-Norton, H. (2004). Crisis management strategies. Drug safety, 27(8), 603-608.

16. Mansfeld, Y., & Pizam, A. (Eds.). (2006). Tourism, security and safety: From Theory to Practice, Burlington, MA: Butterworth-Heinemann.

17. Mitroff, I. I., Pearson, C., & Pauchant, T. C. (1992). Crisis management and strategic management: similarities, differences and challenges. Advances in strategic management, 8(2), 235-260.

18. Paraskevas, A., & Arendell, B. (2007). A strategic framework for terrorism prevention and mitigation in tourism destinations. Tourism Management, 28(6), 1560-1573.

19. PATA (2005). Crisis: It won’t Happen to Us! Bangkok: Pacific Asia Travel Associate. http://www.pata.org

20. Pforr, C., (2009). Crisis management in tourism: a review of the emergent literature. In: Pforr, C., Hosie, P. (Eds.), Crisis Management in the Tourism Industry: Beating the Odds?, first ed Ashgate, Surrey, 37–52.

21. Racherla, P., & Hu, C. (2009). A framework for knowledge-based crisis management in the hospitality and tourism industry. Cornell Hospitality Quarterly, 50(4), 561-577.

22. Ritchie, B. W. (2004). Chaos, crises and disasters: a strategic approach to crisis management in the tourism industry. Tourism management, 25(6), 669-683.

23. Santana, G. (2004). Crisis management and tourism: Beyond the rhetoric. Journal of Travel & Tourism Marketing, 15(4), 299-321.

24. Seaman, P., & Eves, A. (2006). The management of food safety—the role of food hygiene training in the UK service sector. International Journal of Hospitality Management, 25(2), 278-296.

25. Seymour, M., & Moore, S. (2000). Effective crisis management: Worldwide principles and practice. London: Cassell.

26. Wang, J., & Ritchie, B. W. (2010). A theoretical model for strategic crisis planning: factors influencing crisis planning in the hotel industry. International Journal of Tourism Policy, 3(4), 297-317.

27. Wilks, J., & Moore, S. (2004). Tourism Risk Management for the Asia-Pacific Region. An Authoritative Guide for Managing Crises and Disasters. Gold Coast.